Karaoluk Köyü Köyün tarihi hakkında kesin bir bilgiye rastlanmamaktadır. Ancak yaşlı insanlardan öğrenildiğine göre, köyün tarihi bir hayli eskidir. Köyümüz 18. yüzyıl sonlarında hayvancılıkla uğraşan,göçebe Türkmenler tarafından kurulmuştur.Zamanla bu Türkmenlerin akrabaları da gelerek,nüfusun artışına neden olmuşlardır. Karaoluk köyü ilçeye,17 km. uzaklıktadır.Doğusunda Sivriköyü ve Tokat iline bağlı olan Çamlıbel Köyü,batısında Büğet köyü,kuzeyinde Kavunluk köyü,güneyinde Çamlıbel Dağları yer almaktadır. Köy Tokat-Sivas İl Sınırının güney ucunda yer almıştır.Denizden 1340m yükseklikte olup,dağın eteğine kurulmuştur.Etrafı dağlarla çevrilidir. Tarım alanlarının verimsiz ve yetersiz oluşu nedeniyle geçimlerini sağlamak amacıyla ,sürekli olarak büyük şehirlere göç etmektedirler.Köyde yalnızca ihtiyarlar yaşamaktadırlar.

Bunlar güçlerinin yettiği kadarıyla tarım hayvancılık yapmaktadırlar.Asıl geçim kaynağını çalışmaya gidenlerin geşirleri oluşturmaktadır. Köyde bir İlkokul vardır.İlkokulda öğrenci sayısı çok azdır.İlkokulu bitirenler de başka illerdeki akrabalarının yanlarına gitmektedirler. KOYUN YÜZÜ:Şubat ayı içerisinde ve kuzunun anne rahmine düşmesinin yüzüncü gününe rastladığı varsayılna hafta içerisinde yapılan bir eğlencedir.

Köy gençlerinden oluşan bir topluluk,daha önce aralarında görev bölümü ve rol ayrımı yaparak hazırlanırlar.O günün akşamı köydeki tüm evleri dolaşarak gösteri yaparlar.Ayrıca gezerken evlerden yağ,yumurta,un,şeker,bulgur gibi yiyecekleri de toplarlar.Toplanan bu yiyeceklerle daha sonra bir yerde yemekler yapılır,eğlenceler bu şekilde tamamlanır. Ulukaya Köyü ÇİĞDEM-ÇİÇEK:Mart ayının sonlarına doğru ve çiğdem ile nevruz çiçeklerinin,baharın haberini getirdiği zamanlarda yapılır.

18 yaşının altındaki çocuklar,ellerine aldıklar ağaç dallarına,dağlardan topladıkları çiğdem ve nevruz çiçeklerini takarak,ev ev dolaşırlar ,bu dolaşma anında sokaklarda bir enstrüman eşliğinde ,çalgılar çalarak veya ağızlarından türküler söylerek neşeli bir ortam meydana getirmeye çalışırlar.Bu arada da evlerin önlerine geldiklerinde, 'Verenin oğlu,vermeyenin kızı olsun' diyerek yağ,yumurta,bulgur,toplarlar.

Ellerindeki çiçek demetlerinden yiyecek aldıkları evlere dağıtırlar.Topladıkları yiyeceklerle,kıra çıkarlar,büyük ateş yakarlar,burada yiyecekleri pişirir yer ve eğlenirler.

Alıntıdır.